Bron foto

Iedereen maakt zich er wel schuldig aan. Je koopt een leuk topje bij de H&M in de sale. Of je ziet een super leuke winterjas bij de Zara. Je twijfelt maar toch koop je hem. En zo zijn er nog veel en veel meer voorbeelden. En ja, ik maak me er ook zeker schuldig aan. Ik heb het dan over de fast fashion industrie. Waar vroeger nog maar 4 nieuwe collectie’s per jaar werden gepresenteerd met nieuwe kleding zijn het er tegenwoordig 52 collecties per jaar! De kledingindustrie is de op een na grootste vervuilde industrie ter wereld! Ik keek laatst (door Willemijn van 2WMN) de documentaire ‘The True Cost’ op Netflix. Een documentaire die over de kledingindustrie gaat. Het gaat dan vooral over hoe vervuilend de kledingindustrie is. In de docu wordt verteld in welke omstandigheden mensen in Bangladesh werken. Ik kan je zeggen, dat ziet er echt niet prettig uit. En dat is nog zacht uitgedrukt. De documentaire raakte mij zo dat ik vond dat ik er wel een artikel aan moest wijden. Ik kan je nu al vertellen, het is een van de langste artikelen geworden die ik ooit heb gemaakt. Dus ga lekker zitten met een kop thee :).

Fast Fashion

Fast Fashion betekent eigenlijk dat het product zo snel mogelijk in de winkel moet liggen. Het gaat hier vooral om de kleding en schoenen industrie. Veel wisselingen van betaalbare collecties in de winkel, zodat wij in het westen steeds meer kunnen kopen zonder daar te veel geld aan te hoeven uit geven. Hierdoor willen veel kledingmerken steeds sneller en goedkoper produceren. Zoals ik al in de inleiding zei, de mode industrie is daardoor een van de meest vervuilende industrieën ter wereld. Een kwart van alle pesticiden in de landbouw wordt gebruikt bij het laten groeien van katoenplaten. Er zijn heel veel katoenplanten nodig. En voor de productie daarvan is er ook ontzettend veel water nodig. Voor één t-shirt is er al meer dan 2.700 liter water nodig. Voor dat drinkwater kan een persoon maar liefst 900 dagen van drinken.

 

Bron foto

Rana Plaza

Het is al weer even geleden maar ik denk nu ik er weer over begin je het je wel weer kan herinneren. Op 24 april 2013 (alweer bijna 4 jaar geleden!) stortte de Rana Plaza in. De ergste ramp in de kledingindustrie ooit. 1134 Mensen kwamen om, 2000 mensen raakte (zwaar) gewond en er zijn nog steeds 200 mensen vermist. In het Rana Plaza werkte vooral veel mensen voor het kledingmerk Primark. Sinds de instorting van de Rana Plaza weet bijna iedereen dat veel kleding gemaakt wordt in levensgevaarlijke fabrieken met ontzettend slechte werkomstandigheden. De mensen die in Rana Plaza werkten verdienden een euro per dag. Veel te weinig om van te leven. Ik vind dat echt bizar, terwijl wij het hier in het westen zo goed hebben. We kopen een t-shirt van 5 euro omdat die in de sale is. We vinden het goedkoop en kopen het. Terwijl dat eigenlijk niet kan. Het maken van zo’n t-shirt kost eigenlijk veel meer. Maar door de fast fashion is dit heel normaal geworden. Eigenlijk te belachelijk voor woorden.

Materialisme boven idealisme

Wat ik trouwens wel heel schokkend vond is dat de wereld van nu meer materialistisch is dan idealistisch. Er was een stuk in de documentaire die mij zo aantrok. Ik kreeg er bijna plaatsvervangende schaamte voor. Ik omschrijf het stukje even voor je. Er staan mensen in New York voor grote warenhuizen te wachten en te dwingen op Black Friday (een belangrijke dag 2 weken voor dat  kerstmis er is. Een dag met heel veel (hoge) kortingen op producten). Wanneer de winkel open gaat lijkt het wel een hardloopwedstrijd. Iedereen probeert zo snel mogelijk naar binnen te rennen iets moois te kunnen kopen. Je ziet ze echt dwingen om naar binnen te komen. Het kan toch niet waar zijn dat mensen zo wanhopig zijn om zo lang voor een winkel te staan en dan met z’n allen naar binnen te rennen? Ik kon het mij gewoon niet voor stellen. In Amerika is die koopdrang misschien nog wel erger dan in Europa. We willen er allemaal zo mooi en goed mogelijk bij lopen. En dat is natuurlijk niet een zo raar. Maar dat het allemaal zo concurrerend moet…

Langzaam veranderen naar een duurzame kledingstijl

Sinds de documentaire (en eigenlijk al een tijdje daarvoor) wil ik mijn kledingstijl verduurzamen. Ik wil meer kleding kopen die goed is voor het milieu. Het enige nadeel is dat hier ook een prijskaartje aan zit. Daarom wil ik meer items kopen waar ik langer mee kan doen. Dat is trouwens wel een zoektocht kan ik je vertellen. Een van de merken die Fairtrade kleding maakt tegen een redelijke prijs is People Tree. Een merk die ook naar voren kwam in de documentaire. Dat merk spreekt mij wel aan, alleen is het wel wat lastiger te verkrijgen dan ‘normale’ kleding. Daarnaast heb ik hieronder nog een paar tips waardoor ik minder kleding koop en hoe je het langst van je kleding kan genieten.

 

Mijn tips voor het kopen van kleding

Voorkom een miskoop

Een van de dingen die ik heel vaak toepas. Twijfel ik over een kledingstuk in de paskamer? Dan koop ik hem niet. Ik heb vaak genoeg mee gemaakt dat ik iets kocht en bijna niet heb gedragen. Super zonde. Van het geld en van de kleding. Als ik echt enthousiast wordt van een bepaald kledingmerk koop ik hem. Anders niet.

Liever duurkoop dan goedkoop (kwaliteit!)

Soms is het niet waar. Maar meestal wel. Wanneer een kledingstuk wat duurder is is het meestal wel wat beter van kwaliteit. Een broek van G-star of Levi’s blijft meestal langer goed dan een broek van de Primark. Vooral wanneer je kleding voor een paar jaar wilt dragen.

Kleding kapot? Gooi het niet weg

Het kan gebeuren dat er iets van je kleding kapot gaat. Een broek waar een gat is gekomen. Een rits die het niet meer doet… Het kan allemaal gebeuren. Maar het weggooien van die kleding hoeft niet! Je kan proberen het zelf te maken maar je kan er ook voor kiezen om het naar een kledingmaker in de buurt toe te brengen. Die kan het voor je maken tegen vaak weinig geld. Heb jij later weer plezier van je broek of jas!

Gooi geen kleding weg!

Wanneer je iets niet meer past of je ergens op uitgekeken bent hoef je het echt niet weg te gooien. Er zijn verschillende manieren om je kleding te recyclen. Organiseer bijvoorbeeld samen met vriendinnen een kledingruilmiddag of avond. Samen met zelfgemaakte hapjes kleding ruilen. Jij blij zij blij! Of wanneer je denkt dat je vriendinnen echt niet meer je kleding gaan dragen kan je het ook altijd nog naar de kringloopwinkel toe brengen. Of in de zak van Max. Maar meestal gaat die kleding ook naar kringloopwinkels. En af en toe ook naar de Derde wereld landen.

Nog meer plezier van je kleding

Doe je spijkerbroeken en andere broeken binnenste buiten in de wasmachine en doe de rits van de broek dicht. Zo blijft de kleur van de broek het mooist en beschadigd je broek andere kleding niet. En vooral: draag alleen kleding waar jij je prettig in voelt. Wat bij jou lichaam past en waar jij je het gelukkigst in voelt. Niets door andere laten aanpraten. Want wanneer je dat doet, doe je iets minder snel aan als je voor je kast pakt. Je pakt uiteindelijk toch kleding waar je je het fijnst in voelt.

Veel mensen hebben niet door hoe verschrikkelijk eigenlijk de kledingindustrie van tegenwoordig is. Je kan die mensen niet veranderen máár jezelf wel! Hoe moeilijk het misschien ook lijkt. Je kan het wel! Begin bij het kopen van kleding bij een kringloopwinkel. Zo recycle je de kleding van anderen. En er zitten altijd wel mooie vondsten tussen. Er zitten meestal ook mooie koopjes tussen. En anders kun je op zoek gaan naar mooie duurzame merken. Een hele zoektocht maar des te leuker als je een mooi pareltje van een merk vind!

Het was niet mijn bedoeling maar het is een heel artikel geworden zoals je ziet. Ik vind het knap als je het eind van dit artikel bent gekomen :). Met meer dan 1200 woorden. ‘The True Cost’  heeft mij ontzettend aan het denken gezet. Daardoor ook de kledingindustrie met alle lage lonen die daar aan vast zitten. Ik wil daar eigenlijk steeds minder een onderdeel van zijn. Ik wordt er echt verdrietig van dat andere mensen aan de andere kant van deze wereld zo weinig verdienen terwijl wij het hier zo goed hebben.

Omdat we nog maar aan het begin van 2017 staan wil ik graag een soort challenge dit jaar gaan doen. Minder kleding kopen, meer laten (of zelf) maken en meer kijken in winkels zoals de kringloopwinkels en de fair trade winkels. Ik ga de uitdaging aan! Jij ook?

Ben jij net als ik bezig om je kleding in je kleding kast te verduurzamen? Meer fairtrade en kringloopvondstjes en minder fast fahion? En wat is jouw mening over de fast fashion industrie? Ik ben heel erg benieuwd hoe jij hier over denkt! Laat gerust een reactie achter 🙂

Liefs, Merel

Bron informatie Rana Plaza

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge